Siyasi ortam toz duman, sanki parti değiştirme sezonuna girdik. Rozetini atıp yenisini takan, eski söylediklerini unutup yeni liderine methiyeler diziyor. Bunlara tanık olunca bana da işin kolayına kaçmak fırsatı doğdu. 2020 Aralık ayında Dorlion Yayınevi tarafından yayımlanan Fırıldak isimli romanımda yer alan bir diyaloğu buraya alarak bu haftaki yazma yükümlülüğümü yerine getirmiş olacağım.
Romanda üst düzey bir bürokrat iken siyasete atılıp önce milletvekili, ardından bakan olan Celal Merdan, başbakanla yaşadığı bir prensip anlaşmazlığı sonucunda bakanlıktan istifa eder. Evine geldiğinde eşi Lale ile aralarında şöyle bir diyalog geçer:
Celal Merdan:
— Yarın Meclis Başkanlığına milletvekilliğinden istifamı da sunacağım. Partiden de ayrılıp siyasete son noktayı koyacağım.
Lale:
— Bunu yapman şart mı?
Celal Merdan:
— Hayır, değil. Zaten siyasetimizde böyle bir gelenek de bulunmuyor. Partim benim onaylamadığım işler yapıyor ve uyarılarımı hiç dikkate almıyor. Bu nedenle bakanlıktan istifa ettim. Bu partinin milletvekilliğinde kalmaya devam edersem bu yanlış politikalara destek vermeyi sürdürmüş olacağım. Destek vermediğimi göstermek için milletvekilliğinden de istifa etmem gerekiyor.
Lale:
— Sen de başka bir partiye geç. Ne bileyim, bağımsız da kalabilirsin.
Celal Merdan:
— Kesinlikle olmaz. Bana bu partinin seçmenleri oy verdiler. Onların oylarıyla elde ettiğim bu vekâleti ne bir başka parti için ne de bağımsız olarak kullanmam mümkün değil. Bu benim siyaset anlayışıma ters.
Romanda geçen diyalog bu, söz ve karar sizin.
